Ο Τόμας Πίντσον βραβεύεται

21/03/2018

Σύμφωνα με την εφημερίδα Washington Post, η Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων πρόκειται να δώσει αυτή την Άνοιξη στον Πίντσον το Βραβείο Κρίστοφερ Λάιτφουτ Γουόκερ, το οποίο απονέμεται σε συγγραφείς ως αναγνώριση για το σύνολο του έργου τους.

Όπως λέει η εφημερίδα, ο συγγραφέας δεν αναμένεται να εμφανιστεί στην τελετή, η οποία θα γίνει στις 23 Μαΐου στη Νέα Υόρκη.

Advertisements

Παρουσίαση της Συλλογής των 49 στο σφυρί

27/04/2017

 

Τη Δευτέρα, 8 Μαΐου, στα ογδοηκοστά γενέθλια του Τόμας Πίντσον, θα γίνει στο βιβλιοπωλείο «Μωβ Σκίουρος» (πλατεία Καρύτση 3) η επίσημη παρουσίαση της νέας Συλλογής των 49 στο σφυρί από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Δημήτρη Δημηρούλη. Ας ηχήσουν οι (ταχυδρομικές) σάλπιγγες (με σουρντίνα).


Η Συλλογή των 49 ξανά στο σφυρί

23/03/2017

Όπως είχαν προαναγγείλει οι εκδόσεις Gutenberg, η Συλλογή των 49 στο σφυρί (όπως αποδόθηκε στα ελληνικά ο πρωτότυπος τίτλος Crying of Lot 49) του Thomas Pynchon επανακυκλοφόρησε, στην παλιά* καλή μετάφραση του Δημήτρη Δημηρούλη. Όσοι το ψάχνατε, τρέξτε. Εγώ, όπως βλέπετε, ήμουν από τους πρώτους.

* Στην εισαγωγή αναφέρεται ότι η μετάφραση είναι αναθεωρημένη από τον ίδιο το μεταφραστή.

(Με την ευκαιρία, θέλω να ευχαριστήσω τον Δημήτρη Δημηρούλη για τα καλά του λόγια.)

IMGP4372e1920.jpg


Επανέκδοση!

17/11/2016

Εδώ και καιρό, το βιβλίο του Τόμας Πίντσον Η συλλογή των 49 στο σφυρί (The Crying of Lot 49), που είχε εκδοθεί στα ελληνικά το 1986 από τις εκδόσεις Ύψιλον σε μετάφραση του Δημήτρη και της Χαράς Δημηρούλη, ήταν εξαντλημένο. Διαβάζω, όμως, στο Culturenow.gr, ότι οι εκδόσεις Gutenberg, στο πλαίσιο της νέας σειράς τους με τίτλο «Aldina», πρόκειται να το επανεκδόσουν, άγνωστο πότε ακριβώς.

Περιμένω με αγωνία, καθώς το δικό μου αντίτυπο το έχω χάσει (διά της μεθόδου «δανεικά κι αγύριστα», μάλλον) και θέλω πολύ να το ξαναπάρω.

 

i_syllogi_ton_49_sto_sfyri


Έλεος και θνητότητα στη Βιέννη

09/08/2016

eleos_aki_thnitita_sti_bienni_Pynchon

Πριν λίγο καιρό συνειδητοποίησα ότι έχω μήνες να γράψω στο ιστολόγιο. Αλλά εδώ που τα λέμε, όλο αυτό το διάστημα δεν υπήρχαν νεότερα από το πιντσονικό μέτωπο, οπότε εν μέρει δικαιολογούμαι. Αυτό μέχρι σήμερα. Γιατί σήμερα απέκτησα, χάρη στον librofilo από το βιβλιοπωλείο Booktalks στο Παλιό Φάληρο, μια μερακλίδικη (κυριολεκτικά, δηλαδή που οφείλεται αποκλειστικά σε προσωπικό μεράκι) φετινή έκδοση του μόνου διηγήματος του Τόμας Πίντσον που δεν είχε εκδοθεί στα ελληνικά — κι αυτό γιατί δεν περιλαμβάνεται στη συλλογή Βραδείας Καύσεως, καθώς δεν υπήρχε ούτε στην πρωτότυπη αγγλόφωνη έκδοση (φαντάζομαι κατόπιν επιθυμίας του συγγραφέα). Πρόκειται για το «Έλεος και θνητότητα στη Βιέννη» (πρωτότυπος τίτλος «Mortality and Mercy in Vienna»), το οποίο δημοσιεύτηκε την Άνοιξη του 1959 στο περιοδικό Epoch του πανεπιστημίου Cornell.

Τη μετάφραση υπογράφει ένας μερακλής με το υπέροχο ψευδώνυμο Λούντβιχ Βαν Μπετόβεργ, και κυκλοφορεί σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων από τον «Κακό βήχα». Μπορείτε (ακόμη, ελπίζω) να το προμηθευτείτε από τον Αλφειό, στο κέντρο της Αθήνας.


Ο Τόμας Πίντσον στην Αγελαδοχώρα

16/09/2015

Την περασμένη βδομάδα, στον ιστότοπο του Harper’s Magazine ο κριτικός Art Winslow παρουσίασε τη θεωρία (ή «θεωρία») ότι ο συγγραφέας που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Adrian Jones Pearson (και που μόλις κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Cow Country) είναι ο Thomas Pynchon. Θύελλα ξέσπασε στους φιλολογικούς κύκλους, όπως ήταν φυσικό, αλλά ο θησαυρός των διαμαντιών γρήγορα αποδείχθηκε ένα απλό σακί με κάρβουνα. Σύμφωνα με τον πιντσονικό ειδήμονα Tim Ware, αλλά και σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Brock Read, το ύφος του βιβλίου δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, πιντσονικό, και οι ομοιότητες είναι τόσο επιφανειακές (π.χ. τα αστεία ονόματα των χαρακτήρων) που δημιουργείται η ειλικρινής απορία πώς ήταν δυνατόν να σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο.

Επιπλέον, ο εκδότης του Πίντσον έχει αρνηθεί ότι το βιβλίο είναι δικό του, και ο κριτικός Alex Shephard ήρθε σε επαφή με κάποιον ο οποίος ισχυρίζεται πως γνωρίζει την πραγματική ταυτότητα του συγγραφέα και πως είναι ο Χαβανέζος A.J. Perry.

Το μόνο που έχω να προσθέσω εγώ είναι πως ο Tim Ware και ο Brock Read έχουν δίκιο. Ακόμη και μια πρόχειρη ανάγνωση των πρώτων σελίδων (για να μην πω των πρώτων γραμμών) προδίδει ότι το ύφος της γραφής του Pearson δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το ύφος της γραφής του Pynchon.

Καμία.


Διεθνής Εβδομάδα Πίντσον, 2015

09/06/2015

lVjafaw

Σήμερα ξεκινάει η Διεθνής Εβδομάδα Πίντσον, στο Πάντειο. Πλήρες πρόγραμμα εδώ.