Στερνό αντίο στην Ιωάννα Χατζηνικολή

07/06/2013

Με μεγάλη λύπη έμαθα ότι σήμερα πέθανε η αγαπημένη εκδότρια Ιωάννα Χατζηνικολή, στα 83 της χρόνια. Άφησε πίσω της τεράστιο έργο (οι Εκδόσεις Χατζηνικολή έβγαλαν όλα αυτά τα χρόνια εξαιρετικά βιβλία μεγάλων συγγραφέων, όπως Γιουρσενάρ, Μέρντοκ, Πιντσον, Ροθ, κι ένα σωρό άλλους), αλλά και ανθρώπους που θα τη θυμούνται πάντοτε με αγάπη. Θέλω να πω λοιπόν ένα αντίο σε αυτό τον υπέροχο άνθρωπο, και να της εκφράσω την αιώνια ευγνωμοσύνη μου.

Την ευχαριστώ γιατί οι εκδοτικές της επιλογές είχαν πάντοτε ποιοτικά, και όχι εμπορικά, κριτήρια.

Την ευχαριστώ γιατί αποφάσισε να εκδώσει όλα τα βιβλία του Τόμας Πίντσον, σε μια εποχή που ελάχιστοι ενδιαφέρονταν γι’ αυτόν.

Την ευχαριστώ γιατί, όταν πήγα (ένα ντροπαλό μα αλαζονικό και θρασύτατο κωλόπαιδο) στο παλιό της γραφείο στη Σόλωνος να της ζητήσω να μου δώσει να μεταφράσω το Gravity’s Rainbow, αντί να με πετάξει έξω, κάθισε και μου μίλησε, και μετά μου έδωσε να κάνω ένα δοκιμαστικό.

Την ευχαριστώ γιατί έδειχνε απεριόριστη υπομονή όταν αργούσα να παραδώσω τις μεταφράσεις μου (δηλαδή πάντοτε).

Τέλος, την ευχαριστώ γιατί αντιμετώπιζε τα πάντα με ένα υπέροχο, πλατύ, εγκάρδιο χαμόγελο. Όταν αρρώστησε, χαμογελούσε. Όταν δεν πήγαιναν καλά οι δουλειές, χαμογελούσε. Όταν αναγκαζόταν να τα κάνει όλα μόνη της, χαμογελούσε. Όταν έχανε τα δικαιώματα από συγγραφείς που αγαπούσε, χαμογελούσε. Όταν έκλεινε το βιβλιοπωλείο και τις εκδόσεις υπό το βάρος της κρίσης, χαμογελούσε. Όλα να πήγαιναν στραβά, εκείνη χαμογελούσε, και χαμογελούσε όχι από τρέλα, αλλά έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης. Ήξερε, όμως, ότι χωρίς χαμόγελο δεν γίνεται τίποτε, ούτε στη ζωή, ούτε στην εργασία.

Θα τη θυμάμαι πάντοτε με απέραντη αγάπη.

Advertisements