Η πρώτη (μάλλον) σελίδα του Bleeding Edge

Στο διαφημιστικό φυλλάδιο της Penguin Press υπάρχει και μια προδημοσίευση από το νέο βιβλίο του Πίντσον, και μάλλον είναι η πρώτη σελίδα του. Δεν μπορούσα, φυσικά, να αντισταθώ στον πειρασμό. Τη μετάφρασα, λοιπόν, δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο dim/art, και τώρα την αναδημοσιεύω και εδώ. Καλή ανάγνωση.

Είναι η πρώτη μέρα της Άνοιξης του 2001, και η Μαξίν Τάρνοφ, αν και κάποιοι την έχουν ακόμη καταγραμμένη στα συστήματά τους ως Λέφλερ, πηγαίνει τα αγόρια της στο σχολείο με τα πόδια. Μπορεί να έχουν περάσει πια την ηλικία που χρειάζονταν συνοδεία, και μπορεί η Μαξίν να μη θέλει να σταματήσει να τα συνοδεύει. Είναι μόλις δυο τετράγωνα, και είναι στο δρόμο για τη δουλειά της, και το απολαμβάνει, πού είναι, λοιπόν, το πρόβλημα;

Αυτό το πρωινό, κατά μήκος όλων των δρόμων, φαίνεται πως όλες οι αχλαδιές στο Άνω Δυτικό Μανχάταν αποφάσισαν μέσα σε μια νύχτα ν’ ανθίσουν, σχηματίζοντας με τα μπουμπούκια τους πανομοιότυπα λευκά σύννεφα. Μπροστά στα μάτια της Μαξίν, το ηλιόφως τρυπώνει μέσα από στέγες και υδατοδεξαμενές, φτάνει στο τέρμα του τετραγώνου και πέφτει πάνω σε ένα συγκεκριμένο δέντρο, που μονομιάς γεμίζει φως.

«Μαμά», λέει ο Ζίγκι, βιαστικός, όπως πάντα. «Έλα».

«Παιδιά, κοιτάξτε εκείνο το δέντρο».

Ο Ότις σταματάει και το κοιτάζει. «Απίθανο, μαμά».

«Δεν είναι κακό», συμφωνεί ο Ζιγκ. Τα αγόρια προχωρούν, και η Μαξίν απολαμβάνει για μισό λεπτό ακόμη το δέντρο, και μετά τα ακολουθεί. Στη γωνία, με μια ανακλαστική κίνηση που έχει πια φυτευτεί βαθιά μέσα της, μπαίνει μπροστά τους ώστε να βρίσκεται ανάμεσα στα παιδιά της και σε οποιονδήποτε οδηγό μπορεί να έχει για χόμπι να παίρνει άγρια τις στροφές και να πατάει κόσμο.

Το ηλιόφως που καθρεφτίζεται στα παράθυρα των διαμερισμάτων έχει αρχίσει να σχηματίζει θολά σχέδια στις προσόψεις των απέναντι κτηρίων. Διπλά λεωφορεία, καινούργια σ’ αυτές τις γραμμές, σέρνονται στις οδικές αρτηρίες σαν γιγάντια έντομα. Τα ατσάλινα ρολά ανεβαίνουν, τα πρωινά φορτηγά διπλοπαρκάρουν, και διάφοροι τύποι έχουν βγει έξω και με μάνικες καθαρίζουν το πεζοδρόμιο μπροστά από τα μαγαζιά τους. Άστεγοι κοιμούνται σε εισόδους, απορριματοσυλλέκτες με τεράστιες πλαστικές σακούλες γεμάτες άδεια κουτάκια από μπίρες και αναψυκτικά πηγαίνουν στα σουπερμάρκετ για να τα πουλήσουν, εργατικά συνεργεία περιμένουν μπροστά από κτήρια για να έρθει ο επιστάτης. Δρομείς κάνουν τροχάδην επιτόπου στη γωνία περιμένοντας να ανάψει το πράσινο. Μπάτσοι βρίσκονται μέσα σε καφετέριες και αναπληρώνουν την έλλειψή τους σε κουλούρια. Παιδιά, γονείς και παραμάνες, με καρότσια ή με τα πόδια, πηγαίνουν προς όλες τις κατευθύνσεις καθοδόν για τα σχολεία της γειτονιάς. Τα μισά παιδιά είναι πάνω σ’ αυτά τα καινούργια πατίνια, τα Ρέιζορ, οπότε στον κατάλογο των πραγμάτων που πρέπει να προσέχεις, πρόσθεσε την αιφνιδιαστική επίθεση από τροχήλατο αλουμίνιο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: