Μια απίστευτα κακή κριτική του Gravity’s Rainbow

Κι όταν λέω κακή, δεν εννοώ αρνητική (που είναι), αλλά γενικότερα απαράδεκτη. Να φανταστείτε, ξεκινά με τον πρωτοφανή ισχυρισμό ότι το Gravity’s Rainbow είναι ένα «φριχτό μυθιστόρημα», εξίσου φριχτό με το «απίστευτα κακό» Infinite Jest του David Foster Wallace και με το «άσκοπο και απίστευτα κακό» Finnegans Wake του James Joyce. Μετά απ’ αυτή την εισαγωγή, τι να περιμένει κανείς;

Την εισαγωγή την ακολουθεί ένας οχετός, συνοδευόμενος από αποσπάσματα του βιβλίου που ο αρθρογράφος τα θεωρεί κακογραμμένα και άσκοπα, στον οποίο είχα σκοπό να απαντήσω λεπτομερώς, ώσπου έφτασα στο εξής σημείο, όπου ισχυρίζεται ότι το βιβλίο δεν είναι καθόλου δύσκολο, αλλά απλώς κενό περιεχομένου, και διαβάζεται πανεύκολα:

Διάβασα ολόκληρο το βιβλίο μέσα σε περίπου έξι ώρες, κι αυτό μόνο και μόνο γιατί πολλές φορές γυρνούσα πίσω για να ξαναδιαβάσω κάποια σημεία.

Ή ο τύπος μάς κάνει πλάκα, ή, πολύ απλά, ΔΕΝ διάβασε το βιβλίο. 760 σελίδες λογοτεχνίας (στο πρωτότυπο, γιατί στα ελληνικά είναι κάπου 1.000) ΔΕΝ διαβάζονται μέσα σε έξι ώρες, που να χτυπιέσαι χάμω, ακόμη κι αν μιλούσαμε για εύκολη πρόζα, και η πρόζα του Πίντσον κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Το πιθανότερο είναι ότι ο αρθρογράφος έχει μάθει να διαβάζει «διαγώνια» (το λεγόμενο skimming). Αλλά η διαγώνια ανάγνωση γίνεται σε κείμενα από τα οποία θέλεις να πάρεις μόνο κάποιες συγκεκριμένες πληροφορίες, αφού πολλά τμήματα του κειμένου, τελικά, μένουν αδιάβαστα. Επιπλέον, η διαγώνια ανάγνωση ΔΕΝ λειτουργεί στη λογοτεχνία, καθώς σε αποστασιοποιεί από το κείμενο, στερώντας του τη δυνατότητα να εμπλέξει τη λογική και το συναίσθημά σου στα γρανάζια του, και, φυσικά, όλα αυτά σημαίνουν ότι ΔΕΝ έχεις το δικαίωμα να κρίνεις αυτό που ΔΕΝ διάβασες.

Αυτό που «fails colossally», φίλε, δεν είναι το βιβλίο, αλλά εσύ.

Advertisements

7 Responses to Μια απίστευτα κακή κριτική του Gravity’s Rainbow

  1. Το διάβασα διαγωνίως (σε δέκα λεπτά). Βρε μπας και τόγραψε ο ίδιος, ο πλακατζής γνωστός άγνωστος Τ.Π.;

  2. Ο/Η pynchonikon λέει:

    Αυτή, Δύτη, είναι η Αισιόδοξη Συνωμοσιολογική Οπτική (ΑΣΟ). Καλά θα ήταν, αλλά, πέρα από τον εντελώς γελοίο ισχυρισμό περί εξάωρης ανάγνωσης, το υπόλοιπο κείμενο δείχνει ότι ο τύπος σοβαρολογεί.

    Μα δεν μπορώ να το χωνέψω· το σκέφτομαι και με πιάνει νευρικό γέλιο. Άκου έξι ώρες! Τι θράσος!

  3. Ο/Η Johnny Panic λέει:

    Γελοίο.Τίποτ’άλλο.

  4. Ο/Η pynchonikon λέει:

    Τζόνι, για δοκίμασε να διαβάσεις το GR σε ρυθμό δύο σελίδων το λεπτό, και θα νιώσεις μιαν άλλη διάσταση του γελοίου. Μόνο άρθρα σε αθλητική εφημερίδα μπορείς να διαβάσεις σ’ αυτή την ταχύτητα.

  5. Ο/Η Johnny Panic λέει:

    Δε θα το έκανα ούτε γι’αστείο! Τέσσερις μήνες μου πήρε το GR και πάλι αισθάνομαι ότι απαιτούνται τουλάχιστον δυο αναγνώσεις ακόμα.Πιστεύω ότι θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμος ένας οδηγός ανάγνωσης,όσο κι αν η φράση «οδηγός ανάγνωσης» ακούγεται φαιδρή.

  6. Ο/Η pynchonikon λέει:

    Ένας οδηγός θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμος, αλλά μην παίζεις με τον πόνο μου. Κάτσε πρώτα να τελειώσω με το Ενάντια στη Μέρα. Με τα απανωτά που μου συμβαίνουν, έχω καθυστερήσει πολύ.

  7. […] από λίγο καιρό, είχα αναφερθεί σε μια απίστευτα κακή κριτική του Gravity’s Rainbow, όπου ο «κριτικός» έλεγε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι είχε […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: